Herkes ve Hiç kimse

Düşüncelerim, dudaklarımdan dökülüp kelimelere ve sonra cümlelere dönüşünce artık, bunlar olmadan önceki halleri kadar değerli değiller. Küçülüp, anlamsızlaşıyorlar gözümde. Ne yazdıklarım ne de söylediklerim ben değil. Her şey o küçücük yerde olup bitiyor, göremezsiniz, duyamazsınız ya da hissedemezsiniz. Ben de biliyorum ki, hiçbir zaman tam olarak anlatamayacağım orada olup bitenleri. Beni tanıdığını söyleyenlerin yanıldığını çok iyi bilsem de onlara bunu söylemiyorum. Söylesem ne farkeder? Herkes her şeyi çok iyi biliyor ya. Asla anlayamayacağım onlardaki bu cesareti.