Freaks

Okulumu değiştirdim evet. Düşünmedim ki hiç karar vereyim. Öylesine oluverdi. Pek umursamıyorum heralde. Benden beklenmeyecek şekilde sakinim hatta. Ne olur, ne olmaz, ne değişir, ne değişmez bilmiyorum, cümle kuramayacak kadar sersemim şu an. Dalgınım ve diğerleri...Beni yeni tanıyan istisnasız herkes çok tuhaf biri olduğumu söyler, eh beni böyle kabul edin sevgili müstakbel sınıftaşlarım.

"We accept her! One of us! One of us!"

Stranger Than Paradise

Kararsızım. Bir senecik için yer değiştirmeye hiç gerek yok, burada kalabilir, tiksinmeye devam edebilirim, gideceğim yerin buradan çok farklı olmadığını da düşünürsek, mantıklı bir seçim olacaktır kalmak. Bir sene bir senedir, aslında burada kendimi kaybetmiş gibiyim , kalırsam bir sene daha mola vermiş olacağım hayatıma, ama gidersem en azından üzerimdeki şu sersemliği atabilirim. Kararsızım. Hangisini seçersem seçeyim mutlu olmayacağım ya da çok mühim bir değişiklik olmayacak benim için. Ha gidersem sabahları çok erken kalkmak zorunda kalmayacağım, bi o var. Sakince bir düşüneyim ben bunu. Puff. Çarçabuk karar verebilen biri olsaydım, her şey daha kolay olmaz mıydı? Bu arada, yeni evimizi sevdim gibi.

  Eddie : You know, it's funny... you come to someplace new, an'... and everything looks just the same. 

  Willie : No kiddin', Eddie.

Arkası Yarın

Aklımda çok şey var ama bir türlü kelimelere dökemiyorum onları... Havadan, sudan bahsedeyim öyleyse.

Okullar açılacak pazartesi günü. Peki bu ne anlama geliyor? Pek de kısa olmayan yaz tatilinin bitmesi ve iğrenç bir dönemin başlaması anlamına geliyor. Yazı "hiçbir şey yaparak" geçirmek harika değil ama, okulun da ondan eksik kalır bir yanı yok. Hele ilk gün hiç çekilmez. Birine sarılmak üzere açılmış onlarca kol, aptal bir sırıtmanın yerleştiği saf suratlar, ordan oraya uçuşan öpücük sesleri, istemeden duymak zorunda kaldığım yaz muhabbetleri...Hayır, hayır, öyle herkesi eleştiren, kendini beğenmiş biri değilim. Bilmiyorum, yoksa öyle miyim? Her neyse, hoşuma gitmiyorlar. Ama denedim. Gerçekten denedim. Soğuk davranmamaya çalıştım, arkadaş olmaya çalıştım, bir çok kişiyle zaman geçirdim. Nereye kadar rol yapabilirim ki? Sevmediğim kişiciklere daha ne kadar samimiyet gösterebilirim? Ben çok sıkıldım. Artık ne kendimi ne de onları kandırmak istemiyorum.

Ha bir de rahat bırakmazlar. Ne zaman bi köşeye çekilsem, başımı sıraya koyup müzik dinlesem yanıma biri gelir. Gelen kişi farklıdır ama soru hep aynıdır. "Neyin var?" Yahu hiç mi yalnız kalmak,kafasını dinlemek isteyen zavallı bir insan evladı görmediniz? Asıl benim size "Neyiniz var?" diye sormam gerekir ama pek ilgilendiğim söylenemez. Geçen dönem sorunlu bir kızın saçma salak dertlerini fazlasıyla dinledim zaten. Yüz verirsen böyle yapışırlar işte. Anlatmayayım şimdi bu zırvalıkları. Tamam, bitti artık.Kimseye istediği şekilde davranmayacağım. Mesafeliyim bundan sonra.Yeter.

Öhöhöm. İşte saçmalıklarla geçecek olan koca bir dönem başlıyor. Uyuyalım, uyanalım hemen geçsin.

You're in high school again.No RECESS