Nothing's gonna change my world

Belki de bu kadar acele etmemeliyim. Neden koşuyorum ki? On yedi (17) yaşındayım. yetişkin değilim, çocuk değilim. Genç veya daha yaygın bir kullanım olan ergen denilen yaştayım, bu önemli değil. On yedi senedir yaşadığım hayat sadece bir koşuşturma; önemli olan da bu.  Tedirgin olduğum konu ise on yedi senedir bir koşuşturma içinde olmam değil fakat bir on yedi sene ve bir on yedi sene daha hep bu koşuşturmada sürüklenecek olmam. Bunu anlamak için ne kâhin olmak ne de çok zeki olmak gerekiyor. Sadece başımı kaldırıp şöyle bir çevreme baktığımda olacakları tahmin etmek kolay.

Kalan günlerimin böyle koşturarak ve sonunda hiçbir şey kazanarak geçmesini istemiyorum. Macera dolu bir hayat da boyumu aşar. Bisikletle dünyayı dolaşan insanlar var mesela. Çok kıskanırım böyle gezginleri. McCandless filan. Ama bir an sonra böyle bir şey yapabilecek kadar cesur ve hırslı olmadığımı hatırlarım.

Aslında tam olarak istediğim ; sessiz, sakin ve mümkün en az nüfusa sahip deniz kıyısında kasaba gibi bir yerde, minik bir evde, sevdiğim ve ihtiyacım olan şeylerle birlikte huzur dolu bir hayat ve mutlu bir ölüm. Tek başıma yaşamak istiyorum, evet. Ama arada bir ziyarete gelmenizden memnun olurum...

Bunların yalnızca hayal olduğunu bilmek çok can sıkıcı. Ve ben bugün yine okula gitmedim.

facebook

Alışkanlık mıdır, bağımlılık mıdır ya da günümüz koşullarında bir gereklilik midir bilmiyorum ama ne büyük çelişkidir ki nefret etsem de kullanıyorum kullanmak denirse tabii.Ama bunu kullanmak yerine bokunu çıkartmak olarak algılayıp fiile döken insancıklar var.(evet çok fazla!)Her neyse şimdi saysam uzar gider zaten anlatmak istediğim de facebook'un boklukları ve ya onun gibi bir şey değil...Bugün girmiştim yine o mavi-beyaz sayfaya, göz gezdiriyordum, Christopher McCandless adı altındaki fanlarının açmış olduğu sayfa gözüme çarptı baktım,baktım bi daha baktım düşündüm şöyle...Eğer McCandless bi şekilde bunları görüyorsa muhtemelen üzülüyordur.Onun kaçtığı bu "sick society" şimdi onun adını kullanarak çeşitli saçmalıklarla uğraşıyor.Böyle şeylerin olmasını istemezdi bence...Öyle işte düşündüm sonra o sayfaları beğenmekten vazgeçtim.Durdum biraz daha düşündüm zaten işime pek yaramıyor, sırf alışkanlıktan girer oldum , bir daha açmamak üzere kapatayım çünkü ben bu iğrençlikleri gördükçe çılgına dönüyorum.(saçlarımı filan çekiyorum,yumruklarımı sıkıyorum ciddiyim) Nihayetinde kapattım,sık kullanınlardan filan da sildim.Şimdi birazcık daha huzurluyum.